+ حجاب ملي يا ديني؟ (چهارشنبه 12/10/1386 ساعت 4:30 عصر) شاهديم گاهي براي اصلاح وضعيت هاي نامناسب پوششي ،مسئله را به هويت ملي ربط ميدهند و زنان را توصيه ميکنند براي مقابله با يک فرهنگ بيگانه و حفظ اصالت حجابشان را نگه دارند. علاوه بر اين گاهي هم بدحجابي را فوري به ضعف شخصيت و بيبندوباري و خرابي اخلاق و سوءتربيت مربوط ميدانند و همه کساني را که حجابشان مشکلي داشته باشد به اين عيب ها متهم مي کنند.البته همه اين ها را نميتوان بي حساب دانست اما روش حل مسئله اين نيست.گر چه همراه کردن نوع پوشش با ويژگيهاي بومي لازم است اما حفظ اصالت فرهنگي، پاس داشتن هويت ملي و شعارهاي پر طمطراقي از اين قبيل نميتوانند به تنهايي انگيزه کاملي براي رعايت حجاب باشند.کما اين که به طور عيني شاهد آنيم. همين طور نثارکردن انواع صفات نخراشيده مثل بي شخصيت و بي تربيت و... قوت بازدارندگي کافي را ندارد.پس چاره چيست؟ چاره اي جز اين نيست که همه را به اطاعت از خداوند دعوت کنيم.آيه52 سوره نور سعادتمند را کسي ميداند که به برنامه خداوند براي زندگي عمل کند.و در آيات 30 و31 زنان و مردان را به حفظ نگاه ها و رعايت حدود حجاب فرمان ميدهد. نميتوان «دستور بودن» حجاب را که اتفاقا بستر اصلي طرح مسئله پوشش است ناديده گرفت و با هزار رنگ و لعاب سست، قصد جا انداختنش را داشت. لااقل در يک جامعه ديني قطعا ين گونه است
نويسنده: محمدحسين 
