نقل کرده اند که وقتي صحنه عاشورا در حال وقوع بود عده اي از مردم نواحي اطراف من جمله شيوخ و بزرگانشان بر بلندي هاي دورادور ايستاده بودند و نظاره مي کردند و زار و زار اشک مي ريختند.دوست من آن ها هم اشک مي ريختند اما فقط اشک مي ريختند...ما،من و تو، حالا چه کاري بيش از آن مي کنيم؟